آهای تو که عشق منی
به فکر من باش یکمی
به فکر من که عاشقم ولی تو بیخیالمی
به فکر من که بعد تو خسته و بی طاقت شدم
آهای به فکرتم هنوز به فکر من باش یکمی
آهای تموم زندگیم بی تو تمومه زندگیم
آهای تموم زندگیم رو به غروبــه زندگیم
آهای تموم دلخوشیم داری تو غصه می کشیم

محمدم.... امشب به جایی رسیدم که نمیدونم چی درسته چی اشتباه...من واقعاً بدون حس مالکیت دوستت داشتم همیشه به عنوان یه همراه.... همراهی که اگه تو باهاش سرد برخورد کنی زجر کش میشه و دق میکنه.... ولی تو ای

چند وقتی است هرچه میگردم، هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمیکنم؛

خیلی سخته دلت بودنش رو بخواد ؛

ولی به نبودنش عادت کنی . . . .

دلم گرفته انگاری غصه تمومی نداره

خدا کجایی تا دلم سر روی شونت بذاره

دلم گرفته از همه هیشکی نمی فهمه منو

شونتو کم دارم خدا تو دیگه از پیشم نرو

قانون تو تنهایی من است و تنهایی من قانون عشق
عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست.

چه قانون عجیبی! چه ارمغان نجیبی و چه سرنوشت تلخ و غریبی!

که هر بار ستاره های زندگیت را با دستان خود راهی آسمان پر ستاره کنی

و خود در تنهایی و سکوت با چشم های خیس از غرور پیوند ستاره ها را به نظاره نشینی

و خاموش و بی صدا به شادی ستاره های از تو گشته جدا دل خوش کنی

و باز هم تو بمانی و تنهایی و دوری